🌱 Bu Yola Giriş

Annemin vefatıyla birlikte yaşamı, ölümü ve ardımızda bıraktıklarımızı daha derinden sorgulamaya başladım. Onunla kurduğum bağın görünmeyen yanlarını, içimde kalan sözleri, yarım kalan duyguları anlamaya çalışırken bir şey beni bu alana doğru çekti. İçimde güçlü bir çağrı vardı: “Bu sadece benim yaşadığım bir acı değil, benden öncekilerin sessizliği de burada yankılanıyor.”

Ve işte böyle başladı benim aile dizimi yolculuğum.

Kendi içimde çözülmemiş meseleler vardı.Nesillerden gelen yorgunluklar, yükler, bitmeyen döngüler…Sadece kendim için değil, çocuklarım, ailem ve belki de ardımdan gelecekler için başka bir yol mümkün mü diye sormaya başladım.

Aile dizimi, o sorulara bedenimle, kalbimle cevap bulduğum yer oldu.

Çünkü şuna inandım: Görülmeyen, tekrar eder.

Ama görünür olan, şifalanabilir.

Her dizimde bunu yeniden görüyorum.

Sistemde bir kişinin farkındalığı, diğerlerine de ışık tutabiliyor.

Sevgi, yerini bulmak istiyor. Ve biz ne kadar dirensek de o sevgi kendini hatırlatıyor.